De situatie
De klant kwam met een frame dat werkte, maar net. Het eerste exemplaar was met de hand gebouwd, elke las alleen bereikbaar door de hele samenstelling twee keer te draaien, en de eindmaten liepen verder uiteen dan de vervolgmontage kon opvangen. Met een serie van veertig in het vooruitzicht werd die spreiding veertig problemen in plaats van één.
Wat we hebben aangepast
Voordat we de serie offreerden hebben we de tekening doorgelopen op de plekken waar kosten en spreiding zich verstoppen.
Zoals het binnenkwam
- Twee verbindingen alleen bereikbaar door te draaien
- Geen gemeenschappelijk referentievlak om vanaf te meten
- Lasvolgorde overgelaten aan wie er die dag stond
- Maatspreiding opgevangen in de vervolgmontage
Zoals wij het bouwden
- Beide verbindingen herzien voor eenzijdige toegang
- Referentievlak toegevoegd, elke keer dezelfde meting
- Volgorde en opspanning op papier vastgelegd
- Spreiding binnen de montagetolerantie
Hoe het liep
Met de aanpak vastgelegd liep de serie op een vaste afroep. Elke batch werd vóór vertrek tegen hetzelfde referentievlak opgemeten en de spreiding over de veertig stuks bleef ruim binnen wat de klant voor de montage nodig had. Niemand hoefde na levering een frame te herstellen, en dat is het getal dat er werkelijk toe doet.
Wat de klant eraan overhield
Een frame dat bij elke herhaling goedkoper te maken is, en een leverancier die het lastige detail aankaart vóórdat het een probleem wordt. De ontwerpcheck kostte twee middagen en heeft zich bij elke batch daarna terugverdiend.
